Blog เพี้ยน ๆ ของคนเพี้ยน 2 คน

"เราเกิดมาทำไม? และเพื่ออะไร?"

โอ้ว้าวววว !!! มันเด็ดจริง ๆ
เครียดไปใยเล่าอะไรจะดีขึ้น 555+
ขำ ๆ เน้อ อย่าซีเรียสนะจ้ะ ^^
อยู่ในสภาวะเช่นเดียวกันค่ะน้องคะ 555+
พี่เครียดจนหายเครียดแล้วเริ่มสติแตกไปเองแล้วค่ะ -*-
บางทีที่สิ่งที่กดดันเราอยู่อาจจะทำให้เรารู้ว่า
เราควรจะจัดการยังไงกับมัน อาจจะทำให้เรารู้ว่าที่เราทำอยู่เพื่ออะไรกันนะ? ^^

สู้ ๆ นะค่ะน้อง วัยม.ปลายอย่างเรา ๆ ก็อย่างนี้ล่ะเน้อ
เหนื่อยบ้าง ท้อบ้าง ไม่แปลก ^^
แต่ก็เป็นช่วงที่คุ้มค่าที่สุดเน้อ ตักตวงไว้แล้วทำให้เต็มที่สุดท้ายจะได้พูดกับตัวได้ว่าเราทำเต็มที่แล้ว ^^
แบบนี้น่าภูมิใจมากกว่าเนอะ ^^ 555+

สู้ ๆ ^^ (เจ้าของบล็อค : อินี่ใครว่ะ - -")

เกิดมาทำไม... เกิดมาชดใช้กรรมน่ะสิ...
มานั่งคิดลึกลงไปเรื่อยๆอีก ก็เหมือนเรื่องพวกนี้ถูกปลูกฝังมาเรื่อยๆงั้นแหละ ความจริงมานั่งนึกดูดีๆ.. ไอ้สิ่งที่ทำนี่ถูกเหรอ ผิดเหรอ ความจริงมันก็เพราะถูกปลูกฝังให้สิ่งนั้นมันผผิดหรือถูกเองไม่ใช่หรือไง

สุดท้ายแล้วโลกเรามันก็เปล่าๆดีๆนี่เองแหละน่า...

พี่เจนพอเข้าใจนะว่าที่บ้านจะเป็นแบบนั้น
อยากให้อิมลองทำอะไรก็ได้ที่อยากทำ
เพราะชีวิตนี้จริงๆมันเป็นของเราเอง
พ่อแม่ส่งเราไปได้ไกลแค่ไม่ถึงครึ่งของชีวิต
แต่สิ่งที่เราทำเราเลือกมันคือชีวิตตัวเองทั้งชีวิต

สิ่งที่ควรทำ ทำไปเพื่ออะไร บางเรื่องตอบไม่ได้

เกิดมา..เพื่อดำรงชีวิตอยู่ไง รอวันสุดท้ายของชีวิต - -*
เพราะการที่เราเกิดมามันเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่าง
ทำให้โลกหมุนต่อ ทำให้ชีวิตคนรู้จักเปลี่ยนไป
ทำให้โลกสมดุล ฯลฯ ไม่ว่าจะเป็นคนดีไม่ดีก็ตาม

อย่ากดดันตัวเองจนหาทางที่ตัวเองจะไปจริงๆไม่เจอ

หน้าที่ตอนนี้คือเรียน ตั้งใจนะในห้อง ทำเต็มที่ที่รร.
ทำการบ้านรายงาน งานให้ครบ นี่เป็นหน้าที่ไง
หน้าที่ๆจะเป็นคนดี ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

แต่ว่า..พอตั้งใจเรียนที่โรงเรียนแล้ว ทำหน้าที่แล้ว
"เวลาว่าง" ที่เหลือมันของเรา ชีวิตเราแล้ว
มีส่วนทุกวินาที ทุกการกระทำที่เราทำ

รู้ว่าพ่อแม่ต้องให้อ่านหนังสือนะ ต้องเกรดดีนะ
แต่จะบอกว่า หน้าที่เรามันมีที่โรงเรียนมากพอ

ทำการบ้านรายงานก็แล้ว เวลาสอบทบทวนแล้ว
มันกินเวลาเกินครึ่งของเวลาทั้งวันของเรา
ทำตรงนั้นให้เต็มที่กะเวลาที่สุด "พอ"
พอเพียงไง ทำอะไรให้มันสมดุล ไม่มากไปน้อยไป

คือเราทำหน้าที่ตัวเองแล้ว ที่เหลือก็ของเรา
ไม่ว่าอิมจะอ่านฟิค เล่นเน็ต ดูเมะ ฟังเพลง เล่นเกม
ทำอะไรก็ตาม "มันได้อะไรกลับมาทั้งนั้น"

คนเล่นเกม คนอ่านหนังสือ คนดูหนัง คนทำงาน
ไม่มีการกระทำไหนเสียเปล่า เสียเวลา ไร้สาระเลย

ทุกการกระทำคือการเรียนรู้นะ..ไม่ว่าจะทำอะไีร
เราก็จะได้ตรงนั้นมา

ชีวิตพี่เจนก็มีโอกาสได้ทำอะไรหลากหลายมากๆนะ
ตั้งแต่ฟังเพลง กีฬา เด็กเรียนดี ติดเกม หนอนหนังสือ
หลายด้านเหลือเกิน ซึ่งมันส่งผลกับตัวเองทั้งนั้นล่ะ

วิ่งเล่นเด็กๆได้อะไร ร่างกายไง ฟิตจะตาย

อ่านหนังสือได้อะไร ความรู้สาระ จินตนาการ
แต่..ตอนนี้พี่เจนหยุดอ่าน ไม่ใช่เลิกชอบอ่านนะ รักการอ่านอยู่เหมือนเดิม

แต่คิดว่าหนังสือมันป้อนเรา..
มันก็คือสิ่งที่คนอื่นคิดและสร้างสรรค์ เอามาเผยต่อ
เป็นแค่สื่อเก็บความรู้ที่ทำให้เรียนได้สะดวก

สิ่งที่ไม่ได้คิดเอง อ่านไปก็ลืม...ลืมจริงๆนะ - -''

1. เสียเงินซื้อ..ไม่น้อย แลกกับสิ่งที่คนอื่นคิด
2. เราสร้างความรู้และความคิดเองได้
จากการกระทำทุกอย่าง จะคิดทฤษฎีเองก็ได้

อย่าลืมว่าคนคิดคนแรกมันก็ไม่มีให้เรียน
หรืออ่านที่ไหน ตำราที่เรียนๆท่องๆกันเนี่ย
คนคิดได้มาจากการทำอะไรเอง คิดอะไรได้เองนี่นา

พี่เจนปัจจุบันโดนยำจากเหตุการณ์นั้น นี้
การกระทำนั้นนี้ ปัญหานั่นนี่
จนสุดท้าย เป็นนักคิด - -* คิดนั่นคิดนี่เยอะแยะ
คิดได้ 24 ชมไปละ 24 ชมเพราะฝันทุกคืนไง แถมตัวเองในฝันยังคิดเองได้อีกอ่ะ เห็นตัวเองในฝันจินตนาการเองละ
เพราะความคุ้นเคย - -

กลับเข้าเรื่องๆๆ
แรกๆก็กดดันนะ เพราะจะนอกกรอบ
พ่อแม่ก็ไม่ใช่คนหัวใหม่อะไร
ตอนนี้โดนปล่อยอิสระแล้ว แต่ได้คิดอะไรเอง
ไม่เละนะ รับรู้ว่าควรทำอะไรยังไง

เรื่องเรียนพยายามให้เข้าใจในห้องเลยนะ
ไม่เข้าใจก็ต้องเอาจนเข้าใจอ่ะ ไม่งั้นคาไว้
ยังไงก็ไม่เข้าใจจริงๆ -*- แต่ถ้าเก็ตปั๊บ
แทบไม่ต้องอ่านเลย เรียนให้เก็ตทันก็พอ

พี่เจนก็เป็นเด็กท็อปเรียนดีคนนึง
แทบไม่อ่านหนังสือเลย ไม่ต้องอ่านทุกคืน
ไม่ต้องนั่งบ้าเรียนแบบคนอื่นก็สอบสบายได้

แค่เข้าใจก็พอ แล้วมาทวนพรืดคืนก่อนสอบ
แล้วการอ่านหนังสือสอบมันเพิ่งเกิดขึ้น
ตอนมัธยมละ ประถมไม่เคยแตะเลย - -*

(รู้สึกผิดนะพูดตรงๆ ดีใจอยู่หรอกลึกๆ
แต่พอรู้ว่าคนอื่นกว่าจะได้มันลำบากก็รู้สึกไม่ดี)

เวรกำ ยาวแน่ๆเลยคราวนี้ - - แต่เป็นห่วงนะ
เพราะรู้ว่าพี่อั้มเป็นยังไง..

อย่างที่บอกว่าเรียนตามหน้าที่ตามนั้นให้เต็มที่
แต่เวลาที่เหลือเป็นของตัวเราเองจริงๆ

ตอนพี่เจนเล่นเกมเล่นเน็ตทั้งวันได้อะไรมั่งเหรอ?

ได้ภาษาอังกฤษ อ่านเข้าใจแบบภาษาไทยไปละ
เก็ตและขำมุขมันได้ ไม่ได้หมายถึงรู้ศัพท์
ทุกตัว แต่เข้าใจว่ามันใช้ยังไงดีกว่าเยอะ
อ่านหนังสือทั้งเล่มก็สนุกได้เลย

ี่คนนั่งเรียนไปเรียนพิเศษทำไม่ได้ีเท่าการเข้าใจ
และคุ้นเคยติดหัวไปเอง

ได้เรียนรู้จากเนื้อหาของเกมนั้นๆ
ทำอาหารยังไง ปริศนา หมอผ่าตัดยังไง
ศาลเป็นยังไง สืบสวนยังไง แถมสนุกอีกต่างหาก
(ให้ยืม ds ไปนอนเล่นดีปะ 55
เครื่องนี้ดีสุดๆนะ เพราะคนทำเกมลงนี่สร้างสรรค์
กันเต็มที่มากๆ หลากหลายได้หลายด้านจริงๆ)

ถ้าเกมออนไลน์ก็จะรับรู้สังคมว่าคนสมัยนี้เป็นยังไง
เกรียนมั้ย มีน้ำใจกันมั้ย พูดอะไรกันมั่ง

สำคัญสุดๆ...พี่เจนได้เพื่อนสนิททุกคนเพราะเน็ต

จะไม่สนิทกะพี่อั้มเลยถ้าไม่เคยแชท
คุยหมู่กันก่อนตอนป.6 จนต่อยอดเป็นโทรศัพท์

้พี่เข้มก็เหมือนกัน..คุยทางเอ็มกันก่อน

พี่บูมได้เพราะเปิดเซิฟ - -
เรียนด้วยกันในห้อง แทบไม่ได้คุยอะไรมากเลย
เพิ่งมาสนิทตอนไม่ได้เรียนด้วยกันละ มาคุยในเซิฟ

ตอนนี้คิดว่ากำลังจะได้อีกคน - -*
จากการเล่นโดโมนี่เอง..ทั้งที่ในห้องไม่พูดกันซักคำ

พี่เจนปัจจุบันทำเซิฟทั้งวันนะ ทั้งวันจริงๆ
ทำไปทำไม เหนื่อย ท้อ หนัก รับผิดชอบ
ให้คนเล่นสนุกๆ มีระบบใหม่ๆ

ได้อะไร? ก็ได้คิดไง ได้เป็นคนสร้างจินตนาการเอง
ไม่ใช่รับอย่างเดียว เล่นอย่างเดียว อ่านอย่างเดียวละ

จินตนาการ คิดอะไรเองสำคัญสุดๆ
หรือตามที่คนชอบอ้างไอน์สไตน์ไง
ว่าจินตนาการสำคัญกว่าความรู้
ทั้งๆที่คนที่พูดส่วนใหญ่เอาเป็นข้ออ้าง
ไม่เรียนมั่ง เอาไว้เล่นเกมทำอะไรมั่งไม่โดนว่า
หรือแค่รับรู้เห็นด้วยถูกใจไปก็เท่านั้น

แต่คนสร้างความรู้สร้างสิ่งของต่างๆขึ้นมาบนโลกนี้
ก็คิดเอาเองทั้งนั้น ความรู้ใหม่ ทฤษฎีใหม่ ฯลฯ

ผลพลอยได้จากการทำเซิฟต่อ
คือเขียนโปรแกรมได้ดีขึ้นเรื่อยๆ - -*
ได้ความรู้จากสิ่งที่ทำ เพราะอ้างอิงจากของจริงๆ

ทำระบบอะไรไม่ใช่คิดมั่วนะ ไปค้นคว้ามาก่อน
ปลูกพืชเนี่ยก็ไปดูข้อมูลแอปเปิ้ล ฝ้ายมาก่อนเลย
อาหารก็ไปดูวิธีทำมา ใช้อะไร ยังไง

แต่ที่ทำก็เพราะเล่นเกมแล้วบางทีติดไม่ถูกใจไง
แร็กก็เป็นอะไรที่ทำออนไลน์ได้สมบูรณ์
แถมอมตะสร้างสรรค์ได้เยอะ ว่างๆเข้ามามั่งนะ
(ดึงมาเล่นซะงั้น) อยากเล่นค่อยเล่น
ไม่ต้องเกรงใจว่าพี่เจนชวนแล้วเลยต้องเ้ข้ามา - -

นอกเรื่อง T T..
สรุปว่าไม่อยากให้เรียนมากเกิน
เวลาที่ไม่ใช่โรงเรียนหรือทำงานมันเป็นของเราอ่ะ

อยากให้อิมทำไปเลย อะไรที่ชอบ
จะฟังเพลงเล่น เล่นคอม อ่านฟิึค อะไรก็ได้
ในช่วงเวลาของตัวเอง ไม่อยากให้เบียดไปนั่ง
อ่านหนังสือ(เรียน)ขนาดนั้น

ถ้าทำเยอะพ่อแม่ว่ามั่ง...ก็..อืมม
อย่างแรกคงต้องแก้ที่การเรียนนะ
ถ้าเกรดสวยทำอะไรเล่นเค้าคงไม่ว่าใช่มั้ย ^^

ก็รับผิดชอบเกรดก่อน ตั้งใจในห้องให้เก็ตตรงนั้น
อย่างที่บอก ไม่เก็ตต้องเก็ตนะ ถามครูได้ก็จะดี
หึหึ หรือจะถามพี่อั้มก็ได้ อ่านดีนัก ฮึ่ม

งานถ้ามีก็ทำให้ครบๆไป บางทีเนื้อหาวิชาไหนเยอะๆ
เวลาว่างอยู่บ้านถ้ามีอารมณ์ที่อ่านได้ก็หยิบมา
เปิดผ่านให้เข้าหัวอีกที แต่อย่าลืมว่าต้องเข้าใจมาก่อน

พอเกรดที่ได้ออกมาเต็มที่ เวลาว่างที่บ้านทั้งหมด
ก็ทำไปเลยเต็มที่สบายใจ อย่าไปนั่งเคร่งต่อ

* สำคัญมากๆช่วงม.ปลาย *

คนอื่นบอกว่าสำคัญที่ต้องเรียนๆอ่านๆจะได้
สอบมหาลัยได้ แอดติด

พี่เจนจะบอกว่าสำึัคัญสุดที่ต้องให้ตัวเองว่าง - -*
ทำไปเลยทุกอย่างที่ชอบอ่ะ ทำจนอิ่มตัว
เปลี่ยนงานอดิเรกไปเรื่อยๆเลย ฟังเพลงเป็นอ่าน
อ่านเปลี่ยนเป็นเน้นเล่นเกม ฯลฯ

สุดท้ายก็เลือกทางที่ตัวเองคิดว่าจะทำ
คณะไม่ใช่ว่าชอบก็เอาเลยอย่างเดียว
หรือถนัดมาก็เอามาเลย

ต้องคิดว่าเราต้องทำงานประเภทนี้ไปทั้งชีวิตเลย
แล้วอะไรที่เราคิดว่าจะทำ?

พี่เจนถนัดภาษาที่สุด เข้าหัวปรื๊ดเลยนะ
แต่ไม่ได้เลือกอักษรหรอก
ชอบ? ชอบวินิจฉัยโรค
(ไม่ได้อยากเป็นหมอโรงบาลนะ แค่ห่วงสุขภาพ
คนรอบตัวที่รู้จัก อยากใช้วิธีธรรมชาติด้วย)

ชอบอาหาร ชอบกิน?

สุดท้ายไม่ได้เลือกหมอ อักษร หรือฟู้ดไซน์เลย

เลือกคณะไว้แล้วตั้งแต่ม.3..แค่ตัดสินใจว่าจะทำ
ตัดสินใจว่าไม่เอ็นท์ ไม่ใช่ไม่มีปัญญา
แต่เพราะเลือกแล้วว่าคณะนี้ ที่นี่

ยาวแค่ไหนละเนี่ย? - -
เอาเถอะ พี่เจนซีเรียสนะ
อยากให้อิมลองทำอะไรที่อยากทำจริงๆ
แล้วถ้าเกรดโอเค ก็ไม่ต้องไปอ่านถ้าไม่อยาก
แบบที่พี่อั้มบอกลาพี่เจนตลอด
ทำเพื่อสอบได้ เอนท์ติดเหรอ? ผ่านไปก็ลืม
นั่งเคร่ง 3 ปี เสียเวลาเปล่าเพราะมันทำเพื่อ
สอบเข้าที่ๆอยากเข้า แค่เนี้ยเนี่ยนะ?

3 ปีแลกกับการรู้จักตัวเองไปทั้งชีวิต จะเอาอันไหน

เวลาที่เสียไปกับการอ่านแลกกับทำอะไรที่ชอบนะ
ไม่คุ้มเลยสักนิด...เว้นแต่อิมจะชอบกฎหมาย
นั่งอ่านทั้งวัน หรืออยากเป็นครูไปนั่งอ่านวิชาการไง

-------

^O^ โอย เหนื่อย 2-3 ชมผ่านไปเลยนะเนี่ย
วันนี้ตื่นเช้าแวบเข้ามาดูเลยเป็นห่วงพิมพ์ซะยืดยาว

-*- มันจะยาวแค่ไหนเนี่ย คาดไม่ถึงรึเปล่าหว่า

ยังไงถ้าอ่านถึงขนาดนี้็..ชอบไม่ชอบ เชื่อไม่เชื่อ
เห็นด้วยไม่เห็นด้วย จะทำหรือไม่ทำ
ก็แล้วแต่น้องอิมละกัน พิมพ์เพราะเป็นห่วงแค่นั้นเอง

ใช่ๆ อีกเรื่อง..
ถ้ามีเรื่องกับเอ็มบางทีคิดว่าเค้าเป็นเด็กไปก็ได้
แต่ปัจจุบันพี่เจนพอเข้าใจเอ็มนะว่าเป็นยังไง คาดไว้คร่าวๆเอง..

..

โอเคจบๆๆ ^^ ฝากไว้นิดนึง
ว่ามนุษย์เราจะพัฒนาไปตามที่ตัวเองคิด
ถ้าคิดว่าตัวเองเป็นยังไง ก็จะเป็นงั้นจริงๆ
เพราะการกระทำจะทำมันไปในทางที่คิด

เชื่ออะไร ก็จะลงมือทำให้เกิดขึ้นมาได้จริงๆ

และการเชื่ออะไรคนอื่นก็ตาม..
มันจะทำให้เราทำอย่างที่เชื่อจริงๆไม่ว่าจะดีหรือไม่ดี

เพราะงั้น อย่าไปเชื่อคนที่ว่าอะไรเรา
(ขโมยของแล้วโดนด่า มันก็แน่อยู่แล้ว
แต่ถ้าปักใจเชื่อตัวเองว่ามันไม่ผิดก็จะไม่ผิด - -*)